امام سجاد (علي بن الحسين«ع») درباره سخن گفتن و خاموشي پرسيدند: كداميك از اين دو برتر است؟ آن حضرت فرمود: هر يك از اين دو آفاتي دارد كه اگر از اين آفات سالم بماند سخن گفتن از خاموشي بهتر است. عرض شد: چگونه يا ابن رسول الله؟ حضرت فرمود: براي اينكه خداوند عزوجل پيامبران و اوصياي آنان را با سكوت مبعوث نكرد. آنها آمدند كه با مردم سخن بگويند و هيچ كس با سكوت و خاموشي سزاوار بهشت و مستوجب ولايت خدا و مصون از عذاب خدا نمي شود. تمام اين فوايد و نتايج به وسيله سخن محقق         مي شود. (پس فرمود) من هيچگاه ماه را با خورشيد در يك كفه برابر قرار نمي دهم (يعني كلام به مثابه خورشيد و سكوت به منزله ماه است)، چون تو در مقام توصيف سكوت، از كلام بهره مي گيري ولي در توصيف كلام از سكوت نمي توان استفاده كرد.(1)1- بحارالانوار، ج 86، ص 427